شکلات

من اشک نمی ریزم... بغض نمی کنم...من لبخند می زنم ...با امید...  هر روز لمست می کنم ... می بوسمت ... استشمامت می کنم با هر نفس در خود...در تمام لحظه هایی که دردی می آید و می رود...  و قلبت می زند... من فراموش می کنم که منتظرم... من این روزها را با فراموشی می گذرانم...  زیر بر آمدگی دلم تو هستی... . من می دانم سالم هستی... و سالم زندگی خواهی کرد...من ایمان دارم که تو را هیچ گزندی تهدید نمی کند... چرا که تو در منی و عشق من به تو آغوشیست که رهایت نمی کند.  

سلام فرشته کوچکم! به جان و روح و جسم من خوش آمدی... به زندگی ما خوش آمدی... لمست می کنم وقتی که روی پوست خود دست می کشم... می دانم دیگر قلب کوچکی در اعماق من پا به پای قلب من می تپد...تو آمدی... تو در منی و با من نفس می کشی...احساست می کنم ... هستی و من انگار سالهاست که می شناسمت ... شوق در من موج می زند... میل به در آغوش کشیدنت... می خواهمت...این اولین روز مادریست! این اولین روز مادریست. ٢٤/٩/١٣٩١ ...